De populaire frituuruitbater maakt na twintig jaar opnieuw furore als zanger.

Floris Bakker is sinds de uitgave van zijn full cd "Gewoon" de laatste weken niet uit de belangstelling weg te branden. Vorig jaar kon zijn single "Zet de tent maar op zijn kop" al op veel bijval rekenen in de regio. De mensen van Terheide weten al langer welk zangtalent er in de frituur achter de toog staat. En ze weten hoe hij zijn job en zijn muziek ernstig en met veel overgave uitvoert. Hoog tijd om de populaire frituuruitbater van Asse-Terheide, in het echte leven Patrick Van de Velde, eens in de kijker te zetten.

Floris, hoe ben je in Asse en de muziekwereld terecht gekomen?

Het begin was moeilijk. En dit jaar vier ik ook het 20-jarig bestaan van de frituur in Asse-Terheide. Zingen doe ik al van mijn zesde jaar. In het café van mijn ouders in Baasrode stond een juke-box en ik zong alle liedjes mee. Zingen is mijn leven. In de loop van de jaren werd mijn repertoire steeds groter: ik ken nu zo wat 500 liedjes van buiten. Ik zong geregeld in "De Klaroen" in Aalst. Callier was er uitbater en ik heb bij hem ook notenleer en pianolessen gevolgd. En ik volgde ook privéles bij Roger Snoeck, die me orgel leerde. Dat instrument ligt me eigenlijk beter dan piano. Ik speel bij nu en dan nog orgel maar zingen blijft de hoofdzaak.

Aanvankelijk was ik bakker van stiel maar na een ongeval, waarbij ik door het dak gevallen was, werd de job te zwaar. Ik kon geen zakken en bakken meer sjouwen. En toen zag ik in een advertentie van Nota Bene dat er in Asse-Terheide een koude bakkerij en een frituur te koop stonden. Uiteindelijk koos ik voor de frituur. En die overgang ging uiterst vlot. Normaal gezien zou de vorige uitbater me nog twee maanden opleiden maar na een uurtje voelde ik me al zo goed dat het geen twee maanden opleiding werden. En ik ga ook heel vlot om met de mensen en ik ben hier in Asse dan ook vrij snel ingeburgerd. Aanvankelijk was de frituur in een caravan gevestigd maar daarna heb ik hier gebouwd. Hier vooraan is de frituur en achteraan woon en repeteer ik, hoewel ik voor de klanten ook dikwijls een liedje breng.

Je recente full-cd komen veel jaren na je eerste optredens en plaatjes

Ja, mijn eerste plaatjes dateren van al 20 jaar geleden. De eerste plaatjes waren net uit toen ik naar Asse verhuisde. Hier zie je mijn eerste plaatje "Vlaanderenland" uit 1987. Dat verklaart ook mijn naam: Floris is een typisch Vlaamse naam en bakker was toen nog mijn stiel. Mijn tweede plaat "Fantastische vrouw" geraakte ook vrij snel bekend en de derde "Ik heb een tepel op mijn rug" werd populair als ambiancenummer in karnavalmiddens. Met mijn nieuwe full-cd krijg ik nu van de firma opnieuw de kan. In Baasrode en omgeving vragen ze me trouwens al opnieuw om op te treden. Ze volgen daar dus blijkbaar op de voet mijn muzikaal initiatief.

N u ga je met je cd nog het gebied tussen Asse en Baasrode veroveren?

Ik ben aardig op weg want ik trad dit jaar al op tijdens de jaarmarkten van Opwijk en Ternat. Ook op de opening van de café De Wijndruif en De Geleerde Man was ik van de partij en ik zong in het voorprogramma van het optreden van Paul Severs voor voetbalclub Meldert. Ik heb trouwens altijd van ambiance en karnaval gehouden. Ik vertoef graag in de sfeer en breng graag de stemming erin. Ik ben trouwens in Aalst geboren - misschien zit dat er voor iets tussen? - en ik trad er al op voor de Vlaamse Avond (Ypsilon-website). In "Gazet Ajuin" ben ik ook al beschreven als "Bestekes, een vergeten Aalsters talent".

In de buurt van Asse heb ik het laatste jaar overal opgetreden. Ik heb wel opvallend veel opgetreden voor jeugdbewegingen en ik moet zeggen dat die optredens meevallen en dat de jeugd enthousiast is. Op de kerstmarkt van de jeugdraad en de Rotaryclub in Asse werd ik bijvoorbeeld gevraagd en vorige zaterdag trad ik nog op in Meldert. Onlangs zat ik in Erpe-Mere. Ik heb ook de jeugdbewegingen van Asse-Terheide en van Meldert op kamp blij verrast met een optreden. Dan pas ik mijn repertoire wat aan en ik breng dan enkele vlottere rocknummertjes. Dat is geen enkel probleem. Ik voel snel aan welk genre het publiek lust. Die jongeren brengen er snel de sfeer in, als ze onder elkaar zijn. Voor een klassieker optreden pak ik het dan anders aan en zing ik als opener meestal "Ik mis je elke dag een beetje meer" van Luc Steeno. Dat liedje slaat meestal onmiddellijk in. Op de kermis van Asse-Terheide heb ik zelfs meer dan drie uur aan één stuk gezongen! Ik heb dit jaar voor de eerste keer ook mijn verjaardag gevierd met een feest. Daar heb ik een "Marie-Louise" gezongen totdat ze op de grond zaten. En dan is de avond geslaagd é. Op de kerstmarkt van Asse bracht ik een liedje dat nog niet op plaat staat, "Vredeliedje". Op die manier kan ik meteen de mensen bedanken en tegelijkertijd helemaal in de sfeer blijven.

En nu ben je weer volop in de picture met een full-cd en het Frietlied

De full-cd is inderdaad nog maar een paar weken uit. Op de website kan je twee demo’s beluisteren. Mario Wellekens beheert de website en is mijn manager. Ik heb het geluk dat mijn platenmaatschappij de cd goed zag zitten en ze heeft de cd in eigen beheer heeft uitgegeven. Ze ziet er dus toekomst in. En nu heb ik ook John Horton die me toevallig als zanger heeft ontdekt. Hij zat hiernaast op het terras vn "De Engelse hoek". En in het café draaiden ze zijn liedje "Gouden Ring". In feite was het mijn plaatje dat in de café draaide. Ik zong het volop mee, toen hij binnenkwam en nieuwsgierig vroeg van waar dat plaatje kwam want hij bezat het zelf niet! De uitbaatster zette het opnieuw op en ik zong opnieuw mee. John luisterde en zei tenslotte: "Daar kan ik echt niets op aanmerken, zoals jij dat zingt." Ik heb John Horton het plaatje meegegeven.

Het Frietlied komt er ook aan?

Dat Frietlied zit al twee jaar in mijn hoofd. Het frietlied was al afgewerkt, voordat de full-cd zou verschijnen. We hadden er graag nog wat mee gewacht tot in november. Dan is er de week van de friet. Ik speel met mijn liedjes wel graag in op de actualiteit of ik breng een liedje over een thema, dat bij de mensen op dat ogenblik echt leeft. En bij mezelf dacht ik dat een nieuw frietlied wel eens een gat in de markt kon vullen. Ik dacht aan een plaatje dat ze op radio Contact of op Radio Donna vlot kunnen draaien. Maar tijdens het interview met Ring-TV trok het lied hun aandacht en de tv-zender wou er al mee uitpakken.

Ook VTM verraste me al heel snel. Vorige week belden ze plots. "’t Is hier VTM." Ik zeg "Dat kan niet. Ik heb toch geen persbericht gestuurd?" "Nee, maar we hebben je artikel in het Nieuwsblad gelezen en we komen binnen twee uur voor het programma Splash." Ik zou optreden in de rubriek "Bekend voor één dag". Ze vroegen me of ik op een paar uur wat fans kon verzamelen… Dat was even stressen. Ik ben beginnen telefoneren maar ik kon overdag maar weinig fans beschikbaar vinden. Maar die jongens van de omgeving zijn beginnen mailen en toen VTM hier aankwam, stonden er hier bijna vijftig supporters! Dat vond ik echt mooi.

Is er veel veranderd in die twintig jaar tussen je eerste plaatjes en je recente full-cd?

Eigenlijk wel. Vroeger kon je dergelijke ambianceplaten alleen met carnaval uitbrengen en dan werden die een bepaalde periode grijs gedraaid en dan bleef het weer een jaar kalm. Maar nu zie je dat die plaatjes het hele jaar op feesten en fuiven gedraaid worden. Ik moet zeggen dat ik in Terheide echte trouwe fans heb, die me zelfs zijn komen aanvuren tijdens het zangtornooi in de toverfluit in Zoersel. Ik haalde daar een finaleplaats maar zo’n zangwedstrijden zijn eigenlijk bedrog want ze lijmen de kandidaten en die moeten uiteindelijk zelf voor de kosten opdraaien. Ze lokken je met een optreden in Het Witte Paard en als je dan de finale haalt, gaat de wedstrijd niet door in Het Witte Paard maar bij hen zelf in DE Toverfluit te Zoersel. Die toestanden komen steeds meer voor.

Maar het publiek uit Asse schijnt zich echt te amuseren op die muziek en ze staan nu opnieuw meer open voor Nederlandstalige hits en ze zingen spontaan mee. Daarom heb ik speciaal voor hen een liedje voor de jeugdbewegingen geschreven. De platenfirma zal er dan een geschikte melodie voor uitzoeken.

Floris leest me de tekst voor , één lang loflied op de jeugdbeweging. Bij mij komt de vraag op hoe hij zijn frituur combineert met zijn optredens.

Als het enigszins kan, treed ik op als de frituur gesloten is. In het weekend is dat dan meestal na half twaalf. Ik leef ook voor mijn frieten. Het is een fulltimejob. Ik heb het logo "Ambachtelijk" hangen en bij mij is dat ook zo. Ik haal steeds steeds verse aardappelen en ik schil ze nog zelf! In de voormiddag begin ik te schillen, zodat ik in de namiddag kan beginnen bakken. Tijdens het schillen had ik gisteren bijvoorbeeld plots veel inspiratie. Dan leg ik mijn aardappelmesje opzij en noteer snel mijn ingevingen. Alle liedjes die ik nu op deze cd breng, zijn trouwens allemaal een persoonlijke keuze. Luister eens naar het derde liedje, "Dat kleine souvenir", dat liedje gaat over een ring en ik zing het omdat dit voor mij een bijzondere betekenis had.

Mijn frituur is mijn oefenlokaal. Hier geef ik mijn klanten bijna een gratis recital. Op die manier krijg ik ook al reactie. En tussendoor oefen ik boven in de kamer met de muziekinstallatie. Dat optreden met begeleiding is dan voor mijn buren bestemd. En ik geloof niet dat ze me dat kwalijk nemen. De meesten genieten ervan.

Daar ben ik ook van overtuigd, als ik de deur van de frituur achter me toetrek. Ik wist al langer dat de mensen van Terheide hun zangtalent met veel warmte koesteren. En zacht "Vino, vino" neuriënd stap ik in mijn wagen. Nog veel hitsen succes in de toekomst, Floris Bakker!

 

 

 

Dirk de grove